آنات

سانسور وخودسانسوری مرضی است که داردهمه گیرمی شود.این موضوع چنان مهم شده است که گاهی وجه تمیزآثارخوب وبد می شود.وهنروادبیات این اطراف روزبه روز از حرفه یی بودن دور می شود.این موضوع به فرهنگ  این سرزمین مربوط تر است. ترس از لورفتن و لودادن وپنهان شدن در هاله یی از استعاره وکنایه ومثل ها و مرموزشدن ومبهم ماندن  وشبیه شدن به قدیسه ها چیز تازه یی نیست  ودر زندگی روز مره ی مردم جاری است .تاجایی که دوری از این گزینه ها باعث رسوایی وسو استفاده وترس دیگران می شود.حتاخلق آثار خلاف این معیار ها موجب متفاوت به نظررسیدن آن آثار می شود وهم نویسنده وهم مخاطب را درپشت دیوار سنت شکنی وجسارت نگه می دارد وقدرت خلاقیت را از او می گیرد.یعنی نویسنده مفلوک اینجایی اوج کارش درخلق آثارهنری –ادبی ترویج سانسور شکنی است .صادق هدایت وهوشنگ گلشیری وفروغ فرخزاد باوجودتوانایی زیادشان  بیشتر محبوبیت خود رامدیون سنت شکنی های فرهنگی وستیز باسانسور وخودسانسوری هستند.اینها مثل مردان جوان یک قبیله ی ضعیف هستند که باید تمام انرژی خودراصرف نگهبا نی از قبیله کنندبه دلیل مرد بودن وجوان بودن  وما(که روز به روز تعدادمان بیشتر می شود)به عنوان مردم قبیله به آنها افتخار می کنیم .

به زودی دومجموعه شعر ع ک یعنی عاشق کور و  وقتی آدمی را دله سگ ها زاییدند را در این جا ببینید.

مولف : علی کاکاوند